ზეგარდმო
ერთიანი მედია ეკოსისტემა
„ზეგარდმო“ შედგება რამდენიმე მედია არხისგან, რომლებიც ერთად ქმნიან ვეფხისტყაოსნის თანამედროვე სამყაროს.
ეს არხებია:
ონლაინ რადიო;
ვიდეო / ტელევიზიის არხი;
YouTube არხი;
სოციალური ქსელები;
იმერსიული შოუების ეკრანები;
საიტები და ციფრული პლატფორმები;
საგანმანათლებლო თამაში;
მარგალიტების აუდიოვიზუალური არქივი;
ქალაქების და რუკების ციფრული სისტემა.
ამ ყველაფერს აერთიანებს ერთი იდეა — ვეფხისტყაოსნის ცოცხალი გავრცელება სხვადასხვა ფორმატში.
ონლაინ რადიო ჟღერს შოუს სივრცეში და ამავე დროს ხელმისაწვდომია ციფრულად. იგი შეიძლება იყოს საერთო ეთერი ყველა რეგიონისთვის, სადაც გაჟღერდება პოემის ტექსტი, მუსიკა, ნარატივი, ინტერვიუები, განმარტებები, მარგალიტები, საგანმანათლებლო ფრაგმენტები და სპეციალური გადაცემები.
ვიდეო არხი აგროვებს პროექტის ვიზუალურ მასალებს: ტრეილერებს, შოუს ფრაგმენტებს, ინტერვიუებს, სამზადისს, მარგალიტებს, ახსნა-განმარტებებს, რეგიონულ ჩანაწერებს და საგანმანათლებლო ვიდეოებს.
სოციალური ქსელები გახდება ყოველდღიური გავრცელების ადგილი. თითო მარგალიტი, თითო სტროფი, თითო მოკლე ვიდეო, თითო ახსნა, თითო კითხვა და თითო ვიზუალური ფრაგმენტი შეიძლება ცალკე ცოცხლობდეს ქსელში და აბრუნებდეს ადამიანს ვეფხისტყაოსნის სამყაროში.
ზეგარდმო — ერთი სამყარო, ბევრი კარი
„ზეგარდმო“ არ არის ერთი ვებგვერდი.
ეს არის ცოცხალი ეკოსისტემა — ერთმანეთთან დაკავშირებული სივრცეების ერთობა, სადაც ამბავი, თვითშემეცნება, თამაში, განათლება და კულტურული მეხსიერება ერთმანეთს ხვდება.
ყოველი საიტი, ყოველი გვერდი და ყოველი ციფრული სივრცე არის განსხვავებული კარი ერთსა და იმავე სამყაროში. თითოეული კარი მოგზაურს ასწავლის დანახვის განსხვავებულ გზას: როგორ წავიკითხოთ ტექსტი, როგორ მოვუსმინოთ სიტყვას, როგორ შევიდეთ გამოსახულებაში, როგორ გავიგოთ საკუთარი არჩევანი და როგორ ვაქციოთ კულტურა ცოცხალ გამოცდილებად.
ამ სამყაროს ცენტრში დგას „ზეგარდმო“ — ვეფხისტყაოსნის თანამედროვე ციფრული ძრავი.
აქ შოთა რუსთაველის პოემა აღარ არსებობს მხოლოდ წიგნის ფორმით. იგი გადადის ქალაქში, რუკაში, დიალოგში, გზაში, ხმაში, გამოსახულებაში, ქუესტში, მარგალიტში და მოთამაშის პირად გამოცდილებაში.
„ზეგარდმოში“ შვიდი ფერი ხდება ენა. ყოველი არჩევანი, ყოველი პასუხი, ყოველი შეხვედრა, ყოველი გზა და ყოველი მოქმედება ტოვებს კვალს. ეს კვალი ინახება მოთამაშის ემოციურ, ხასიათობრივ და სულიერ პროფილში. ასე იქმნება ცოცხალი სისტემა, სადაც ადამიანი არა მხოლოდ თამაშობს, არამედ აკვირდება საკუთარ თავსაც.
ქალაქი ქართაკარი, ქართა ველი, გზები, პერსონაჟები, მარგალიტები, ქუესტები, ცოდნის ფენები, სინათლისა და ჩრდილის კოდექსი — ეს ყველაფერი ერთიანდება ერთ დიდ ციფრულ სამყაროში, რომელიც ვეფხისტყაოსნის თანამედროვე გაგრძელებაა.
ერთი ცენტრი და რამდენიმე კარი
„ზეგარდმოს“ გარშემო ვითარდება რამდენიმე დაკავშირებული სივრცე. თითოეული მათგანი ერთი დიდი სისტემის განსხვავებული მხარეა.
ვეფხისტყაოსანი.ჯი
„ვეფხისტყაოსანი.ჯი“ არის პროექტის საჯარო კულტურული კარი.
აქ ადამიანი პირველად ეცნობა შოთა რუსთაველს, პოემის მნიშვნელობას, ილუსტრაციების ისტორიას, გრაფიკულ რომანს, იმერსიულ შოუს, მარგალიტებს და იმ დიდ გზას, რომლითაც „ვეფხისტყაოსანი“ ხელნაწერიდან თანამედროვე ციფრულ სამყარომდე მოვიდა.
ეს გვერდი არის შესავალი ყველასთვის — მოსწავლისთვის, მასწავლებლისთვის, ტურისტისთვის, მკვლევრისთვის, მშობლისთვის, პარტნიორისთვის და ნებისმიერი ადამიანისთვის, ვისაც სურს რუსთაველის სამყაროში შესვლა.
ზეგარდმო.გე
„ზეგარდმო.გე“ არის სამყაროს ცოცხალი მექანიზმი.
აქ მოთამაშე შედის ქართაკარში, გადაადგილდება რუკაზე, ხვდება პერსონაჟებს, არჩევს პასუხებს, აგროვებს მარგალიტებს, იღებს ქულებს, ქმნის საკუთარ პროფილს და მონაწილეობს ვეფხისტყაოსნის საფუძველზე აგებულ საგანმანათლებლო თავგადასავალში.
ეს არის ადგილი, სადაც პოემა თამაშად კი არ მცირდება, არამედ თამაშის საშუალებით იხსნება.
სამეფო პრესა
„სამეფო პრესა“ არის სამყაროს საინფორმაციო და სააზროვნო არხი.
აქ თავს იყრის სტატიები, კომენტარები, მითოლოგიური და ფილოსოფიური ტექსტები, ქართული ანბანის, სიტყვის, სიმბოლოს, ფერის, გეომეტრიისა და სიბრძნის ტრადიციების შესახებ მომზადებული მასალები.
ეს ნაწილი კვებავს „ზეგარდმოს“ ცოდნის ფენას და ეხმარება მოთამაშეს, რომ თამაში მხოლოდ გასართობად კი არა, აზროვნების და თვითშემეცნების გზადაც იქცეს.
კოდექსი
„კოდექსი“ არის ავტორებისა და შემქმნელების სივრცე.
აქ იქმნება სიტუაციები, არჩევანები, გზები, დიალოგები, ქუესტები და ცოდნის ბლოკები. ეს არის ადგილი, სადაც სამყაროს მცველები და შემქმნელები აწყობენ იმ გზებს, რომლებსაც შემდეგ მოგზაურები გაივლიან.
კოდექსი განსაზღვრავს, რა მოხდება გზაზე, როგორ შეხვდება მოთამაშე პერსონაჟს, რა არჩევანი ექნება, რა შედეგს მიიღებს და როგორ შეიცვლება მისი შიდა მდგომარეობა.
არქივი
„არქივი“ არის მეხსიერების სივრცე.
აქ ინახება მოთამაშის გამოცდილება: დიალოგები, არჩევანები, მოგზაურობები, მარგალიტები, ქულები, ფერები, მიღებული ცოდნა და ის გზა, რომელიც მან სამყაროში გაიარა.
არქივი არის პირადი სარკე, რომელიც იზრდება მოთამაშესთან ერთად.
რუკა, პანორამა და მობილური კარიბჭეები
„ზეგარდმო“ არ არის მიბმული მხოლოდ ერთ ეკრანზე.
მოგზაურს შეუძლია სამყაროში შესვლა რუკით, პანორამით, მობილური მოწყობილობით, ვებგვერდით, შოუს სივრცით ან სხვა ციფრული კარით.
მთავარია, რომ სადაც არ უნდა შევიდეს ადამიანი, სამყარო იქ უკვე ცოცხალია.
რატომ არის ეს ერთი ეკოსისტემა
ეს სივრცეები უბრალო საიტების ქსელი არ არის. მათ აერთიანებს ერთი სული, ერთი მეხსიერება და ერთი საერთო ლოგიკა.
ერთი იდენტობა
მოგზაური ერთხელ შედის სისტემაში და მას ყველგან იცნობს ერთი და იგივე სამყარო.
მისი ავატარი, ფერები, ქულები, ისტორია, შეგროვებული მარგალიტები და გავლილი გზა ინახება მთლიან ეკოსისტემაში.
ერთი დრო
„ზეგარდმოს“ აქვს საკუთარი ცოცხალი დრო.
დღე და ღამე, საათები, განწყობები, ფერების ციკლი და სამყაროს ტემპერამენტი ერთიანად მოქმედებს ყველა სივრცეში.
ამით სამყარო არ არის სტატიკური გვერდი. ის სუნთქავს, იცვლება და ცხოვრობს.
ერთი ქულა
ზეგარდმოს შვიდი ფერია:
წითელი,
ნარინჯისფერი,
ოქროსფერი,
მწვანე,
ლაჟვარდისფერი,
მუქი ლურჯი,
იისფერი.
ყოველი სიტყვა, არჩევანი, პასუხი, ქმედება, დიალოგი ან გახსნილი გზა შეიძლება შეეხოს ამ ფერებს.
ფერები არ არის მხოლოდ დეკორაცია. ისინი მოთამაშის შინაგანი მოძრაობის ენაა. მათი საშუალებით სისტემა აკვირდება, როგორ პასუხობს ადამიანი სამყაროს: მოქმედებით, სურვილით, ნებით, გულით, გონებით, ინტუიციით თუ სულიერი ძიებით.
ერთი ამბავი
რაც ხდება რუკაზე, ინახება არქივში.
რაც ხდება დიალოგში, აისახება მოთამაშის პროფილში.
რაც ხდება არჩევანში, ცვლის ფერების ბალანსს.
რაც ხდება გზაზე, თანდათან ქმნის ადამიანის შიდა ისტორიას.
ამიტომ „ზეგარდმო“ არ არის მხოლოდ თამაში. ეს არის გამოცდილების სისტემა, სადაც მოთამაშის გზა ხდება ამბავი.
ვეფხისტყაოსანი როგორც ცოცხალი სამყარო
„ზეგარდმოს“ საფუძველი არის „ვეფხისტყაოსანი“.
პოემა აქ არ იკარგება თამაშში. პირიქით — თამაში, რუკა, რადიო, მარგალიტები, ვიდეოები, დიალოგები და ქუესტები ყველა ერთად მუშაობს იმისთვის, რომ ადამიანი ისევ მივიდეს პოემასთან.
მოთამაშე პოულობს მარგალიტს — ანუ პოემის ტაეპს ან სტროფს.
ისმენს მას.
ხედავს მის ვიზუალურ ფორმას.
იგებს მის ახსნას.
იღებს კითხვას.
პასუხობს.
აგრძელებს გზას.
აგროვებს ცოდნას.
და ნელ-ნელა შედის რუსთაველის სამყაროში.
ეს არის ვეფხისტყაოსნის სწავლების ახალი გზა — არა მხოლოდ წაკითხვით, არამედ მონაწილეობით.
ზეგარდმო როგორც ფილოსოფიური ინსტრუმენტი
საბოლოოდ, „ზეგარდმო“ არის ფილოსოფიური ინსტრუმენტი, რომელიც თამაშის ფორმით არის დამალული.
მისი საიტები სიმებს ჰგავს.
მოგზაური არის ის, ვინც ამ სიმებს ეხება.
ყოველი არჩევანი ბგერას გამოსცემს.
ყოველი ფერი შინაგან მდგომარეობას ამჟღავნებს.
ყოველი გზა ადამიანს საკუთარ თავთან აბრუნებს.
ამ სამყაროს მთავარი კითხვა ერთია, მაგრამ ის ყველა ფერში სხვადასხვანაირად ისმის:
ვინ ვხდები ამ გზაზე?
„ზეგარდმო“ ამ კითხვაზე პასუხს პირდაპირ არ გვაძლევს.
ის გვაძლევს გზას, სადაც პასუხი თანდათან ჩნდება.